< Terug

De kunst van het loslaten…. voor iedereen een uitdaging!

DATUM: 20-05-2015

Per 1 januari 2015 zijn de transities op het gebied van jeugdhulp en Wmo een feit. De transformatie moet nog op gang komen. Dit vraagt van een ieder een andere manier van denken en werken. Er is al veel gezegd en geschreven over het geven van ruimte aan de professionals. Zij moeten het doen en ook het vertrouwen krijgen!
 

Verantwoordelijkheid

Maar is het in de praktijk eigenlijk wel zo makkelijk om de professional deze ruimte te geven? Met de transitie zijn er niet alleen veel taken overgekomen naar de gemeenten, maar ook grote verantwoordelijkheden. Als we het hebben over jeugdhulp dan is het meisje van Nulde het schrikbeeld. In elke gemeente is iedereen van raad, wethouder tot beleidsmedewerker zich hiervan bewust. En dan is het loslaten soms best lastig.
Want ook al is het vertrouwen in de professional in beleid en praktijk uitgesproken, de gemeente wil ook de zekerheid dat er zoveel mogelijk geregeld is om een incident of een crisis te voorkomen. En dan is het erg makkelijk om weer in de valkuil te stappen van beheersen en controleren. Voor we het weten, hebben we weer een heel circus van indicatoren en rapportagemomenten ingebouwd.
 

Beheersen en controleren

En juist van al deze controle mechanismen en rapportages wilden we toch af om de professional bewegingsruimte te geven en meer directe tijd met de burger? Zie hier een spagaat. Natuurlijk moeten er nog protocollen en toetsingskaders zijn. Maar het verleden heeft geleerd dat alle protocollen en regels er helaas niet voor hebben kunnen zorgen dat er nooit meer een meisje van Nulde komt.
 

Slagkracht

De slag die we juist willen maken is zorgen dat er veel meer samengewerkt wordt en er kortere lijnen ontstaan. Maar nog belangrijker is dat de professional niet alleen de ruimte krijgt, maar ook verantwoordelijkheid durft te pakken en niet bang moet zijn dat zij persoonlijk verantwoordelijk worden gesteld als het verkeerd gaat. Dit leidt tot schuil -en afschuifgedrag. Waardoor bij een belangrijke beslissing als een uithuisplaatsing niemand de eindverantwoordelijkheid meer durft te nemen en er uiteindelijk niets gebeurd.
Laten we de professional ook de kans geven om het oude juk van protocollen en rapportages van zich af te schudden en vanuit vertrouwen een nieuwe werkwijze te ontwikkelen met de daarbij behorende slagkracht. Want ook voor de professional is het loslaten een uitdaging. Ook zij zitten met vragen: Kan ik mezelf wel voldoende verantwoorden? Wat moet ik wel vastleggen in een verslag en wat niet?
 

Meten en weten

Natuurlijk moet elke gemeente kunnen evalueren of de nieuwe werkwijze werkt of niet. Bestuur en beleid moeten op basis van kwartaalrapportages kunnen monitoren of de burgers daadwerkelijk bereikt worden, of er kortere trajecten ontstaan en ook niet onbelangrijk of een kostenreductie gerealiseerd wordt door meer in te zetten op de voorkant in plaats van specialistische zorg. Maak de slag door te kijken wat nu echt belangrijke informatie is om te rapporteren en wat ballast is. Vaak verzanden gemeenten in cijfers die uiteindelijk niets zeggen. Durf met elkaar speerpunten te benoemen en overzichtelijke kwartaal rapportages op te leveren die enerzijds kwalitatief zijn en anderzijds kwantitatief. Juist de verhalen achter de cijfers geven een beeld van de ontwikkeling naar de nieuwe werkwijze en de tevredenheid van de burger. Een casus zegt vaak meer dan al die cijfers.

We wensen iedereen het lef om een goede balans te vinden tussen loslaten en beheersen. Maar vooral ook het lef om met elkaar uit te spreken dat het ook lastig is om een stukje los te laten. Leren moeten we allemaal.

 




Sandra Klokman en Nicole Veuger hebben beiden ruime ervaring met de transitie en transformatie in het sociaal domein en met sociale teams. Deze ervaring hebben zij gebundeld.

Nicole Veuger ondersteunt gemeenten als projectleider jeugdzorg en AWBZ. Ook heeft zij inmiddels in tien gemeenten sociale teams vormgegeven een voor een drietal gemeenten een evaluatie uitgevoerd. Nicole voert ook opdrachten uit dicht bij de praktijk, zoals het voorzitten van casus overleggen en rondetafelgesprekken met partners en huishoudens. Zij kan hierdoor goed schakelen tussen beleid en praktijk en zorgt voor een goede verbinding.  Zie verder www.conpact.nl

Sandra Klokman werkt al meer dan 25 jaar in de jeugdzorg. Zij heeft een schat aan ervaring op het gebied van ambulante en residentiële hulpverlening en sociale teams. Zij heeft veel teams aangestuurd en zorgprofessionals opgeleid en gecoached. Sandra heeft veel innovatieve zorgvormen ontwikkeld die inmiddels tot het reguliere aanbod behoren. Team Menskracht uit Amersfoort heeft onder haar leiding de Andree van Es prijs 2011 gewonnen.  Ook voert zij voor gemeenten opdrachten uit in het kader van de transformatie. Zie verder www.dankersklokman.nl

Met dank aan:  Mieke Kat, communicatieadviseur  www.katcomm.nl



< Terug